Bir şarkı vardır bilirmisiniz, havada bir top bulut olsam diye. İşte ben o bir top bulutum. Semalarda süzülürüm. Kimisi pamuk şekere benzetir beni, kimisi bir kuşa. Herkes kendinden bir parça görür aslında kendinden bir yansıma. Bense asırlardır insanlarda göremediğim merhamete, barışa yanarım. Aynı gök kubbenin altında yaşayan bu insanlar neyi paylaşamaz, aklım ermez. Bu hırsa, bu nefrete, bu zulme şaşırır kalırım.
Ben uçsuz bucaksız gökyüzündeki bir top bulutum. Şahitlik ederim, yarenlik ederim. Çanakkale’de Mehmetçikler sevdiciklerine söyleyemediklerini bana söylediler. Namazlardan sonra edilen duaları hep ben işittim. Sahibine ulaşamayan mektuplar bana ulaştı. Yetim kalan çocuğun gözyaşıdır akıttığın yağmurlar. Nene Hatun’un, Şerife bacının, şehit Kamil’in feryadıdır. Rüzgarlar. Sarıkamış’ta askerlerimiz donarak şehadet şerbetini yudumlarken ben de zaman donsun istedim. Dursun dünya, her şey dursun. Zafer türküsü konuşsun yalnızca.
Ben ki havadaki bir top bulutum. Mustafa Kemal’im. Gözünün rengini benden alan o kahraman askerim. Kanlı tabya’yım Kafkas cephesinde.kurşun mermiyim mehmetciğin göğsünde. Özgürlüğüm, haykırışım, barışım, kadınların yaşamda var olmasıyım. Avukatın giydiği cübbe, doktorun elindeki tahlil sonucuyum. Konserlerdeki en çoşkulu marşım. Ressamın tuvalindeki renk, çobanın güttüğü koyun, kadınların elindeki direksiyon, anaların ağıtıyım. İstanbul boğazını , Çanakkale boğazına bağlayan köprüyüm. Ben hürriyet uğruna gittiğin yolum. Kanun namına yaptığın iş verip de tutuğun söz benim.
Ben bir bulutum, adım Cumhuriyet, özgürlükten gelir ruhum.Tanımak isterseniz, beni yağmur damlalarına sorun.
Esra ERER
Gelibolu Anadolu Lisesi -12/C
